nieuw jasje voor www.mytraveltip.be

Deze Blog hinkt wat achterop de laatste dagen.
Dit heeft alles te maken met het veranderen van mijn website.
Momenteel ben ik aan een nieuwe look aan het werken.
wordt vervolgd........

Brit glijdt met matras van berghelling en maakt fatale crash

Een Britse man is in de Italiaanse Alpen om het leven gekomen na een ritje op een matras. De 46-jarige David Monk liep zware verwondingen op aan zijn hoofd en zijn borst toen hij met een harde klap in het veiligheidsnet terecht kwam. Twee vrienden van de man raakten eveneens gewond.

Rubberen matras
De Italiaanse media meldden volgens The Daily Mail dat de mannen op "rubberen matrassen" naar beneden gleden. Het slachtoffer laat een vrouw en twee zonen achter. "Ik begrijp niet hoe dit is kunnen gebeuren", zegt zijn echtgenote. "Het is een tragisch ongeval. Hij was zich waarschijnlijk gewoon aan het amuseren."

Dom ongeval
Ook Alan McGregor, die bij het ongeluk betrokken was en intussen het ziekenhuis alweer kon verlaten, zegt dat het om een dom ongeval gaat. "Niemand kon hier iets aan doen. David raakte met zijn hoofd een paal en was bijna onmiddellijk dood." Volgens McGregor kwamen de vrienden op het idee om de matras als slee te gebruiken toen ze enkele mannen met een matras zagen spelen die ze van het veiligheidshek hadden gehaald. (gb)

bron:Het Laatste Nieuws

Alpenzoo Innsbruck

De hoogst gelegen dierentuin van Europa ontdek je in de hoofdstad van Tirol.

Hij ligt op 727 m boven de zeespiegel en huisvest meer dan 2000 dieren, die ruim 150 diersoorten vertegenwoordigen. Het is in eerste instantie een thematische dierentuin die een interessante voorstelling geeft van de Alpijnse dierenwereld.
De dierentuin ligt aan de rand van de Nordkette op de zonnige flank van de stad en ontstond in 1962. Je ontdekt ook de middeleeuwse burg de Weiherburg, waar ook keizer Maximiliaan I te gast was. De dierentuin strekt zich uit over ruim 4 ha. Je ontdekt er zowel herten, bruine beren, wolven, bevers, slangen en roofvogels als vissen in de aquaria. En nog veel meer.
De zoo is dagelijks toegankelijk van 9 tot 18 u (tot 17 u in de winter). Toegang: 5,80 euro (volwassenen) en 2,90 euro (kinderen van 6-15 jaar).
Duur visite: reken op 2 uur.
link: Alpenzoo

Schade bij storm in Oostenrijk

In grote gedeelten van Oostenrijk werden windstoten van 120 kilometer per uur gemeten, op hooggelegen plaatsen zelfs 145 kilometer per uur. Zeker 100.000 Oostenrijkers kwamen enige tijd zonder stroom te zitten. Veel skiliften in hooggelegen gebieden, zoals Tirol, werden uit bedrijf genomen.

Grootste indoorskipiste ter wereld opent in 2010 in Lessen (Belgie)

Geschreven door Christiaan van Westing,www.berggeit.nl


Ten laatste in september 2010 opent de grootste indoorskipiste van de wereld, Snow Games, haar deuren in Lessen. Aan dit complex hangt een prijskaartje van 94 miljoen euro. Dat zei Jean-Luc Roisin, woordvoerder van het prestigieuze project, tijdens de bekendmaking van de plannen vanavond in Aalst.

Steengroeve
In 1997 besloot architect Jean-Marc Wellens uit Aalst om in een verlaten steengroeve in Lessen (in Henegouwen) een grote skipiste te bouwen met een oppervlakte van maar liefst 100.000 vierkante meter. De piste wordt daarmee drie keer groter dan de befaamde skipiste Snow World in het Nederlandse Landgraaf.

2010
Het project kende eerst wat tegenwind, maar de opening van het wintercomplex tussen Kerstmis 2009 en september 2010 zou nu gegarandeerd zijn. Als de papiermolen voorspoedig verloopt, hoopt men om in juni de steengroeve al te kunnen leegpompen.

650.000 bezoekers
Het grootschalige project zou op termijn werk verschaffen aan 300 mensen. Het eerste jaar wordt op 650.000 bezoekers gegokt, voornamelijk uit België, Nederland, Frankrijk en Groot-Brittannië. Op drie jaar tijd hopen de projectleiders het aantal skifanaten op te drijven tot bijna 1,2 miljoen. Om rendabel te zijn, moeten jaarlijks 520.000 mensen in Lessen gaan skiën. Gemiddeld zouden 1.850 tot 1.900 sneeuwliefhebbers tegelijk toegelaten worden in het complex, wat overeenkomt met 50 vierkante meter per persoon. Tijdens de piekmomenten, in de weekends en vakantieperiodes, beoogt het bestuur een dagelijkse capaciteit van 9.070 bezoekers.

Dak
De skipiste zou in de steengroeve ingebouwd worden op hellingen van meer dan 80 meter hoog en 800 meter lang. Maar het meest spectaculaire zal het dak zijn dat de grote afstand moet overbruggen. "Het dak zal met behulp van luchtdruk en kabels die aan de rotsen worden vastgemaakt, boven het geheel zweven", gaf Roisin mee. Het dak, van Hongaarse makelij, weegt zo'n 15 kilo per vierkante meter. (belga/ka)

Bron: hln.be

Obstakels op de vakantieroute

Je kunt 's zomers de meeste tunnels in Europa vermijden, maar dat is vaak lastig en het kost meer tijd. En er is veel veranderd sinds 1999, toen 39 doden vielen in de Mont Blanctunnel. Wat voor obstakels komen we tegen op weg naar het zuiden?

Sinds de tunnelbranden in 1999. staat het onderwerp in Europa op de kaart, zegt Arnoud Broekhuis, hoofd reisinformatie van de ANWB. ''We zijn ons bewust geworden van de risico's, er zijn veiligheidseisen gesteld, we geven tunneltips en er worden elk jaar door EuroTap zo'n vijftig tunnels getest.''

Zaken die dan worden onderzocht, zijn onder meer brandbeveiliging, verkeersbewaking, communicatie, vlucht- en reddingswegen, calamiteitenmanagement, luchtverversing en het tunnelsysteem zelf. Verder wordt gekeken naar de verkeersdrukte, en het aantal pechgevallen en ongelukken.

Op basis van de test krijgt de beheerder aanbevelingen, die echter vrijblijvend zijn. ''Bij een negatief resultaat wordt de automobilist niet geadviseerd de tunnel niet te gebruiken, maar de tunnel(beheerder) wordt publiekelijk wel aan de schandpaal genageld,'' aldus Broekhuis.

Zo kregen Italië en Noorwegen dit jaar onderuit de zak. Van de vier onderzochte tunnels in Italië bleken drie ronduit slecht en één redelijk. In Noorwegen kregen drie van de vijf geteste tunnels het predicaat slecht en twee goed. Bij de test bleek scoorde twintig procent van de 51 tunnels onder de maat. Opvallend is dat Italië steeds slecht presteert.

Broekhuis: ''Maar het grootste risico vormt het gedrag van de automobilist. In 95 procent van de gevallen is het de weggebruiker die een probleem veroorzaakt.''

Wat betreft de tunnels op de doorgaande noord-zuidroute door Oostenrijk en Zwitserland komt Broekhuis met de geruststellende mededeling dat deze 'veilig' zijn. Wat niet wegneemt dat iemand met tunnelangst toch voor de pas moet kiezen, een soms erg lange omweg moet maken of er beter aan doet te vliegen.

Per trein is geen alternatief, want er zijn niet alleen ettelijke (lange) treintunnels, maar deze worden bovendien door EuroTap niet onderzocht.

De ANWB biedt een overzicht van tientallen tunnels, per land gerangschikt. Zie www.anwb.nl. Helaas wordt bij matige testresultaten niet de reden vermeld. Wil je de complete tests uit 2005, 2006 en 2007 raadplegen, tik dan 'tunneltest' in.

San Bernardinotunnel
Wie op de A13 in Zwitserland naar Italië rijdt, komt bij Thusis de Crapteigtunnel tegen (1996, 2,1 km), met één buis, die in de test van 2000 de score 'twijfelachtig' kreeg. De langste tunnel in dit traject, de San Bernardino uit 1967 bij het gelijknamige plaatsje - 6,6 km lang, één buis - kreeg in 1999 de waardering 'onvoldoende'.
Alternatieve route: eigenlijk is die er niet. Je kunt bij Chur via de N3 naar het zuiden (Lenzerheidepas) maar veel schiet je daar niet mee op. En de San Bernardinopas (1626 meter) wordt door de ANWB afgeraden voor caravans.
San Bernardinotunnel
Mont Blanctunnel
Ook de Mont Blanctunnel (1965, heropend in 2002 na de brand in 1999), in de A5/A40 tussen het Franse Chamonix en het Italiaanse Courmayeur, scoort 'zeer goed' (test 2002). Eén tunnelbuis en een lengte van 11,6 km.
Alternatieve route: is er eigenlijk niet, want via de A9 kom je ook tunnels tegen en over de Kleine St. Berhardpas (2188 m, ervaren caravanners) rijden, is wel heel erg om.

Mont Chemintunnel
Via de A9 in Zwitserland langs het Meer van Genève naar Italië kom je nabij Martigny door de Mont Chemintunnel (1993, 1,7 km en 'voldoende' getest in 2007), maar verderop vooral door de 5,7 km lange Grote St. Bernhardtunnel, met bouwjaar 1964 de oudste in dit overzicht. Deze tunnel, met één buis, kreeg dit jaar het predicaat 'voldoende'.
Alternatieve route: over de pas (2469 meter), waar volgens de ANWB alleen ervaren chauffeurs met een caravan e.d. overheen kunnen.

Mont Blanctunnel en Mont Chemintunnel
St. Gotthardtunnel
In Zwitserland bevindt zich in de A2 nabij Andermatt de langste doorgaande tunnel in de noord-zuidroute: de Gotthardtunnel uit 1980, 16,9 km lang, met één tunnelbuis. Bij de test in 2002 kreeg deze tunnel het stempel 'voldoende'. Een kilometer of dertig eerder ligt, nabij Altdorf, de Seelisbergtunnel (1980). Met twee tunnelbuizen kreeg deze 9,2 km lange tunnel dit jaar het predicaat 'zeer goed'.
Alternatieve route: voor Seelisberg aan de andere kant van het Vierwoudstedenmeer, voor de Gotthard via de pas. (ANWB: alleen ervaren caravanners).

Tauerntunnel
De A10 in Oostenrijk tussen Salzburg en Villach kan iemand met tunnelangst ook beter mijden. Drie redelijk lange tunnels kom je tegen: de Oswaldiberg- (1988, 4,3 km), de Katschberg- (1974, 5,4 km, tol) en de Tauerntunnel (1975, 6,4 km, tol). Oswaldiberg, met twee tunnelbuizen, scoorde in 2006 'goed', Katschberg (1974), één tunnelbuis, kreeg in 2002 'voldoende' en de Tauern, eveneens één buis, had in 2000 een voldoende.
Alternatieve route: bij Radstadt via de N99, Radstädter Tauernstrasse. Het eerste deel wordt voor caravans ontraden, het laatste stukje over de Katschbergpas is zelfs verboden voor caravan, vouwwagen of aanhanger.


Karawankentunnel
De 7,9 km lange Karawankentunnel (bouwjaar 1991, tolheffing) verbindt het Oostenrijkse Villach over de A11 en A2 met het Sloveense Ljubljana. Het is een éénbuistunnel met twee rijstroken, dus je hebt tegenliggers. In de internationale tunneltest (2005) scoorde Karawanken een 'voldoende'.
Alternatieve route: van Villach via de A2 naar Tarviso (korte tunnel) in Italië en dan via de N54 naar Slovenië (Podkoren en verder).

bron:Het parool

Adolf Hitler dwong Garmisch en Partenkirchen samen te gaan

Door Jan van Mersbergen

Op nieuwjaarsdag is traditioneel één van de mooiste kijksporten op de buis: schansspringen. Iedere eerste januari doen de schansspringers Garmisch-Partenkirchen aan. Voor 1935 waren dit twee aparte plaatsjes: Garmisch en Partenkirchen. Nu gebeurt het wel vaker dat dorpjes samengevoegd worden, maar niet omdat er een Olympische Spelen gehouden moet gaan worden, en al helemaal niet onder druk van Adolf Hitler persoonlijk.

Garmisch en Partenkirchen hebben, afzonderlijk van elkaar, een lange geschiedenis. Partenkirchen dankt zijn naam aan de ligging: de weg die in de Romeinse tijd Italië met Duitsland verbond, de Via Claudia Augusta, gaat door Partenkirchen. In de Romeinse tijd heette het plaatsje Partanum. Garmisch heeft een verleden dat terug gaat naar de vroege Middeleeuwen, het werd in het jaar 802 erkend.

Nu vermeldt de website van Garmisch-Partenkirchen in maar liefst dertien talen, waaronder Russisch, Zweeds, Portugees en Chinees, een bondige geschiedenis van deze plaats, echter die stopt bij de totstandkoming van de treinverbinding met de Beierse hoofdstad München, waarna het toerisme kon gaan bloeien. Geen woord over de Olympische Spelen en ook niet over Hitler.

Symbool voor Duitse eenheid

Toen de Olympische Spelen van 1936 in Duitsland gehouden moest gaan worden (de Zomerspelen in Berlijn, de Winterspelen in Beieren) werd er vanuit de partij van Hitler, de NSDAP, druk uitgeoefend op de beide gemeentebesturen om tot één plaats te komen: Garmisch-Partenkirchen.

Het ging niet zozeer om deze twee plaatsen, het ging om het aanzien van het Derde Rijk. Garmisch-Partenkirchen werd een demonstratieproject van de Nazi's. Volgens Alois Schartzmueller moesten de twee plaatsen samen de groot-Duitse eenheid weerspiegelen. Ze stonden symbool voor 'innere Geschlossenheit, Kraft, Stärke und Größe des neuen Reiches'.

Trotse plaatsjes met een geschiedenis van honderden jaren laten zich niet zo gemakkelijk samenvoegen, zou je zeggen. Die gaan protesteren. Want in beide plaatsjes zagen ze het al aankomen: De afzonderlijke identiteit zou verloren gaan en een van de plaatsen zou het meest bekend worden. Dat kwam uit. We kennen het schansspringen toch vooral als 'Garmisch'. Meer dan van 'Partenkirchen' in ieder geval.

'Halt`s Maul, sonst kommst nach Dachau'

Die protesten kwamen er, ook van de gemeentebesturen. In de kranten, door de Nazi's gecontroleerd, werd het over een ander boeg gegooid. Beide plaatsjes zijn van oorsprong marktplaatsen en in de berichten kwam naar voren dat de gemeentebesturen wel handel zagen in de nieuwe situatie: hen werd beloofd dat de toeristen toe zouden stromen. Ook dat kwam uit. De bestuurlijke protesten gingen in de berichtgeving voornamelijk over waar de gemeenteraad moest zetelen. Daar kwam men wel uit.

Het gros van de bevolking dacht er anders over. De gemeentebesturen waren in hun ogen marionetten van het Rijk. In dit geval: Het Derde Rijk. Wat echter achter de schermen speelde was een inofficiële verordening van Hitler naar de gemeentebesturen: 'Halt`s Maul, sonst kommst nach Dachau.'

We hebben het over 1935 en dat lijkt in het licht van concentratiekampen vroeg, maar Dachau was het eerste Duitse concentratiekamp. Het werd in 1933 in gebruik genomen. Het werd gebouwd in een overtollig geworden kruitfabriek. Dachau ligt ook in Beieren, vlakbij München.

Door te dreigen met kamp Dachau drukte Hitler zijn plan door. Tegelijkertijd geeft het aan dat de kampen in Duitsland al in de beginjaren van de Nazi's bekend waren. Geen: 'Ich habe es nicht gewußt' dus.

Garmisch-Partenkirchen werd één plaats, de Olympische Spelen van 1936 - de vierde Winterspelen - werden door Hitler geopend en de maand februari van dat jaar stond in het teken van propaganda voor het groot-Duitse Rijk.

Het werden bescheiden Spelen met 28 deelnemende landen en een beperkt aantal wintersporten: bobsleeën, schaatsen en kunstrijden, ijshockey, schansspringen, Alpine skiën, langlaufen en de Noordse combinatie.

Van de toenmalige IOC voorzitter Graaf Baillet-Latour moest de organisatie de borden 'Verboden voor Joden' laten verwijderen. Dat gebeurde. Het is de vraag of die borden niet beter hadden kunnen blijven staan, dan kon in 1936 de wereld zien hoe het er in Duitsland aan toe ging. Voor zover nog niet bekend, want informatie over anti-Joodse wetten sijpelde elders in Europa wel door.

bron:Sportgeschiedenis.nl