Alpen kunnen niet meer zonder kunstsneeuw

De Alpenlanden zijn afhankelijk geworden van kunstsneeuw. Sinds de warme winter van 2006 staan er bijna overal sneeuwkanonnen op skipistes. Natuurlijke sneeuw wordt gezien als prettige aanvulling op kunstsneeuw, in plaats van andersom.

Sneeuw in de Alpen (ANP) Dat zegt directeur Oliver Schwarz van Ötztal Tourismus in het Oostenrijkse Sölden, waar jaarlijks de wereldbekerwedstrijden voor alpineskiën worden gehouden. ‘Alleen skigebieden die hun gasten sneeuwzekerheid kunnen bieden, zullen de concurrentie in de Alpen overleven’, stelt hij in een interview met Volkskrantreizen.

Volgens de non-gouvernementele organisatie CIPRA is voor een sneeuwlaag van 30 centimeter op een skipiste van 1 hectare minstens een miljoen liter water nodig. Kunstmatige besneeuwing van de bijna 24 duizend hectare piste in de Alpen vergt meer water dan het jaarverbruik van een stad met ruim 1,5 miljoen inwoners. Het stroomverbruik dat daarmee gepaard gaat, is gelijk aan dat van 150 duizend gezinnen in een heel jaar. Het maken van kunstsneeuw in de Alpen kost elk seizoen ongeveer 3 miljard euro, dat wordt opgebracht door toeristen en de lokale belastingbetalers.

‘Het is een misvatting dat kunstsneeuw op dezelfde manier in de natuur terugkeert als gewone sneeuw’, stelt hoogleraar hydrologie Carmen de Jong van de Franse Université de Savoie. Van het water dat aan de bergen wordt ontrokken voor kunstsneeuw, verdampt ongeveer 30 procent. Het komt uit meren, beken en bronnen. In toenemende mate wordt er ook grondwater voor gebruikt. ‘Het water in de Alpen wordt daardoor steeds schaarser.’

Door de opwarming van de aarde zal volgens De Jong steeds meer water nodig zijn om sneeuwzekerheid te garanderen. Door de klimaatverandering is de temperatuur in de Alpen sinds 1970 met 1,5°C gestegen. En met de stijging van elke graad Celsius schuift de sneeuwgrens zo’n 150 meter op naar boven.

Een gevolg van het grote aantal sneeuwkanonnen is dat het sneeuwseizoen steeds langer wordt opgerekt – het begint elk jaar eerder en eindigt later. Daardoor krijgen planten korter de tijd om tot bloei te komen en verarmt de vegetatie in de bergen, stelt voorzitter Joop Spijker van de Nederlandse Milieugroep Alpen. Ook dieren trekken weg: sneeuwkanonnen werken vooral ’s nachts, zodat de toerist er geen last van heeft. Maar door hun gebrom en de verlichting komen sneeuwhoenders, uilen, gemzen, sneeuwhazen en herten in skigebieden al veel minder voor dan tien jaar geleden.

bron:De Volkskrant

Pyreneeën in 2050 gletsjervrij?

Het afsmelten van de poolkappen en het landijs op Groenland is veel in het nieuws. Ook het afsmelten van gletsjers haalt vaak het nieuws. Maar van het in hoog tempo afsmelten en verdwijnen van de gletsjers in de Pyreneeën hoort men vrijwel nooit iets in de nieuwsbulletins. Toch lijkt het erop dat het gebergte binnen 50 jaar geen enkele gletsjer meer heeft.

De Pyreneeën vormen een hooggebergte dat zich uitstrekt over het grensgebied tussen Spanje en Frankrijk. De hoogste berg, de Pico de Aneto, bevind zich op 3404 meter hoogte in het Maladeta massief, gelegen in het noorden van Spanje. Rondom deze bergtop ligt de grootste gletsjer van de Pyreneeën, welke gelijk ook de meest zuidelijke gletsjer van Europa is.

Gletsjers veelal onbekend

Het gebergte is erg populair bij wandelaars en bergbeklimmers. Maar veel mensen weten eigenlijk weinig over de aanwezigheid van gletsjers in dit gebied. Dat is ook niet zo gek, want veel ijstongen liggen er niet in het gebergte. Momenteel bevinden zich 21 gletsjers in het gebergte. Daarvan liggen er elf op Frans grondgebied en tien op Spaanse bodem. Het totale gletsjeroppervlak bedraagt momenteel 450 hectare.

Onderzoekers van de universiteit van Cantabria hebben onderzoek gedaan naar de huidige situatie in de Pyreneeën, de Sierra Nevada en de Picos de Europa. Daarin hebben zij gekeken naar de effecten van klimaatsverandering op gletsjers sinds de kleine ijstijd, die plaatsvond van 1300 tot 1860.

Klimaatsverandering ook in de bergen merkbaar

Een korte terugblik: Vrijwel alle gletsjers in het gebied zijn ontstaan tijden de kleine ijstijd. Volgens metingen was de koudste periode tussen 1645 en 1710. In deze periode bevonden zich ook de meeste gletsjers in het hooggebergte. Tussen 1750 en het begin van de 19e eeuw gingen de gletsjers achteruit. Een nieuwe koude periode zorgde voor enig herstel van de ijstongen.

Sinds die periode zijn ook in de Pyreneeën de gevolgen van globale klimaatsverandering zichtbaar. Sinds de laatste koude periode zijn de temperaturen in de bergen van Noord-Spanje met 0,7 tot 0,9 graden gestegen.

Al meer dan de helft is gesmolten

Volgens het onderzoek van de Spaanse wetenschappers zijn er tussen 1880 en 1980 tenminste 94 gletsjers verdwenen in het gebergte. En dat is nog niet alles. Volgens berekeningen is er tussen 1990 en 2005 sprake van versnelde afsmelting. In die periode is 50 tot 60 % van het totale oppervlak aan ijs van de grootste gletsjers verdwenen.

Er wordt veel gesproken over de gevolgen van klimaatsverandering. Dat het krimpen en verdwijnen van gletsjers hier een duidelijk gevolg van is mag duidelijk zijn. Toch blijven de gevolgen niet beperkt tot het afsmelten van (land)ijs.

Zeespiegelstijging

Het water dat vrijkomt bij het smelten van gletsjers wordt via de rivieren afgevoerd naar zee. In het geval van de Pyreneeën wordt het smeltwater zowel naar de Middellandse Zee als de Golf van Biskaje in de Atlantische Oceaan afgevoerd. Op het moment dat het afsmelten van gletsjers in een stroomversnelling raakt, krijgen de rivieren extra water te verwerken, wat kan leiden tot overstromingen.

Maar dat is nog niet alles. Het is alom bekend dat door het afsmelten van gletsjers de zeespiegel een flink stuk kan stijgen. Overstroming van bepaalde gebieden vormt hierdoor een reëel gevaar. Maar er zijn op de langere termijn nog meer gevolgen. Als de gletsjers eenmaal zijn afgesmolten wordt er uiteindelijk minder (smelt)water afgevoerd door de rivieren. Hierdoor kunnen gebieden rondom de rivieren geconfronteerd worden met een tekort aan water.

Bronnen: Science Daily, noordspanje.be, Meteo Consult.

Foto's : archief Meteo Consult.

Zoek de verschillen: Tirol vs. Zuid-Tirol

[EUROPA] Na de Eerste Wereldoorlog komt Zuid-Tirol bij Italië en blijft het deel ten noorden van de Brennerpas bij Oostenrijk.
Betekent dit dat Zuid-Tirol dus gewoon een stukje Tirol in Italië is?
Tirol versus Zuid-Tirol, de verschillen:

1. DE TAAL
Waar in Tirol Duits wordt gesproken, regeert in Zuid-Tirol een mengeling van talen. In de noordelijke dalen is Duits de voertaal, maar hoe verder je afzakt naar het zuiden, hoe Italiaanser het wordt. Een minderheid spreekt nog Ladinisch, ooit de voertaal in bijna de hele Alpen, maar nu een taal met een beschermde status.

2. DE HEIMAT
Tirolers zijn trots op Tirol, Zuid-Tirolers op Zuid-Tirol. Alleen is de binding ten zuiden van de Brennerpas nóg groter. Tijdens de fascistische periode werd Zuid-Tirol de Italiaanse cultuur opgedrongen. Duits mocht zelfs niet op grafzerken worden gebruikt. Uiteraard zorgde dit voor fel verzet, dat in de jaren '60 nog tot een hoogtepunt kwam. Na toekenning van verregaande autonomie is de lucht geklaard.

3. HET LANDSCHAP
Waar Tirol wordt gedomineerd door de hoofdkam van de Alpen, vind je in Zuid-Tirol een zeer gevarieerd berglandschap. Vanaf de hoogste toppen in het Ahrntal kijk je naar het noorden uit op drieduizenders van hard gesteente, terwijl in het zuiden de grillige pieken van de Dolomieten liggen.

4. GEMÜTLICHKEIT
Zuid-Tirol is niet de plek voor dijenkletserfeestmuziek. Gemütlichkeit staat er voor uitgebreid tafelen of borrelen in een mooie wijnbar. Echt Italië, dus. Voor meer vertier ben je in Tirol beter af.

5. DE KEUKEN
In Zuid-Tirol spelen eten en drinken een belangrijker rol dan in Tirol. Met als gevolg dat er een zalige mix is van stevige bergkost en verfijnde Italiaanse gerechten. De klasse van de Zuid-Tiroolse keuken resulteert in tal van sterrenrestaurants én eenvoudige berghutten waar je uitstekend kunt eten voor een schappelijke prijs.

Gletsjers smelten verder aan recordtempo

Wereldwijd smelten de gletsjers sinds het begin van deze eeuw aan een recordtempo. Dat blijkt uit een studie die vandaag bekendgemaakt werd in de marge van een bijeenkomst van klimaatexperts van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) in het Zwitserse Genève.

Recordverliezen
Zo werden in 2006 recordverliezen opgetekend. "Als deze tendens aanhoudt en de regeringen geen akkoord bereiken over nieuwe maatregelen om de uitstoot van broeikasgassen te beperken in Kopenhagen in 2009, dan is het mogelijk dat in vele bergregio's de gletsjers verdwijnen in de loop van de eeuw", waarschuwt het rapport.

Smeltritme
Het jaarlijkse gemiddelde "smeltritme" van de gletsjers is verdubbeld aan de eeuwwisseling, aldus het rapport. En dat in vergelijking met de twee voorgaande decennia. In die periode was er ook al sprake van een versnelde smelting. Het "smeltrecord" dat in 1998 opgetekend werd werd sindsdien al drie keer overschreden: in 2003, 2004 en 2006. Het verlies van 2004 en 2006 was bijna het dubbele dan dat van 1998.

35 procent
Het jaarlijkse gemiddelde verlies van een halve meter (per gletsjers) dat in het decennium 1996-2005 opgetekend werd, is goed voor twee keer het verlies van het voorgaande decennium (1986-1995) en vier maal het verlies van de periode 1976-1985, aldus de studie. In de Alpen kromp de ijsbedekking tussen 1850 en de jaren zeventig met ongeveer 35 procent. Vanaf de jaren zeventig tot 2000 was er een bijkomende afname van 22 procent. In het warme jaar 2003 was er een verlies tussen de 5 en 10 procent.

Zoetwatervoorraden
In het rapport beklemtonen de experts dat de zoetwatervoorraden voor miljoenen mensen bedreigd zijn. Ze willen daarom de huidige maatregelen versterken omdat die nu in vele gebieden zoals in de poolgebieden en in Centraal-Azië ontoereikend zijn.
bron:De Morgen (belga/kh)

Nederlandse toerist verdronken in Italie

PIEVE DI LEDRO - De 18-jarige Nick van Elswijk uit Haarlem is vrijdag verdronken in het Ledromeer in Noord-Italië. De Italiaanse politie vermoedt dat hij tijdens het zwemmen is getroffen door een aanval van epilepsie. Zijn tweelingzusje Cynthia was getuige van het incident.
afbeelding vergroten
Het noodlottige incident deed zich voor bij de zeilschool van Pieve di Ledro, waar Nick sinds twee weken met zijn ouders en broer en zus met vakantie was. Het Ledromeer is een betrekkelijk klein meer op korte afstand van het Gardameer. Hoewel Nick goed kon zwemmen, gebruikte hij volgens de carabinieri een zwemband omdat bekend was dat hij epileptische aanvallen kon krijgen.

Toen hij tijdens het zwemmen in problemen raakte, rende zijn tweelingzusje wanhopig het water uit, naar het vakantiehuisje op vijftig meter van het strand, waar haar ouders verbleven. Meteen begon een zoektocht naar de jongen, onder anderen door een vijftal instructeurs van de zeilschool. Na een half uur hadden zij nog geen spoor gevonden, waarna het zoeken werd overgenomen door duikers van de brandweer. Zij vonden het lichaam niet ver van de plaats waar Nick onder water was verdwenen, op een diepte van elf meter. Het medisch noodteam van een inmiddels gearriveerde traumahelikopter kon niets meer voor de jongen doen.

De burgemeester van Pieve di Ledro, Giuliano Pellegrini, spreekt van een vreselijk ongeluk. ,,Vermoedelijk is de arme knul onverwacht iets overkomen. Het water was niet koud, 24 graden.’’

Volgens de plaatselijke krant Trentino zijn de afgelopen acht jaar negen toeristen omgekomen door verdrinking in de omgeving van het Gardameer, onder wie een andere Nederlander.

Bron:AD.nl

Twee Amerikaanse alpinisten omgekomen in Zwitserland

Twee Amerikaanse alpinisten omgekomen in Zwitserland

Twee Amerikaanse alpinisten die vermist waren geraakt tijdens een afdaling van de Cervin in de Zwitserse Alpen zijn dood teruggevonden. Dat meldt de Zwitserse politie zaterdag.De twee lichamen werden teruggevonden na een reddingsmissie met een helikopter op de Cervin. Eerdere zoektochten hadden door het slechte weer niks opgeleverd, zei de politie in een mededeling. Een onderzoek is aan de gang om de omstandigheden van het overlijden te achterhalen.
bron: Belga

Spectaculair wielerseizoen van start in Zuid-Tirol

Zuid-Tirol daagt je uit!

De Italiaanse provincie Zuid-Tirol, staat iedere zomer bol van de fietsevenementen. Van het WK mountainbiken op 5 juli dat wereldwijd bezoekers trekt, tot Stelvio Bike Day op 30 augustus, de hoogste bergpas in de Alpen waar amateur wielrenners een zwaar maar schitterend parcours afleggen door de dramatische bergpassen van Zuid-Tirol.
AfbeeldingZwaarste mountainbikewedstrijd
Op 5 juli vindt in Zuid-Tirol de UCI Wereldkampioenschap Mountainbike Marathon plaats. Zowel mannen als vrouwen zullen lange afstanden en enorme hoogteverschillen moeten overbruggen. Zo leggen mannelijke deelnemers een afstand af van 119,9km met een totaal hoogteverschil van 3.822m en de vrouwelijke deelnemers een afstand van 88,6km met een totaal hoogteverschil van 3.040m. Een dag later, op 6 juli, wordt het echter nog spectaculairder wanneer tijdens de Südtirol Dolomiti Superbike zal worden gestreden om de wereldbeker. Deze klassieker, die wordt gezien als de zwaarste mountainbikewedstrijd in de Dolomieten, gaat van start in het dorp Villabassa/Niederdorf in het dal Alta Pusteria/Hochpustertal. Aan de start worden 3500 mountainbikers uit de hele wereld verwacht. De mountainbikers kunnen kiezen uit de twee klassieke afstanden: een korte van 56,9 km en een lange van 119,9 km. De dag voor de grote wedstrijd vindt de juniorenwedstrijd ‘DSB Junior’ plaats.

Amateurwielrenners
Een van de belangrijkste evenementen op de jaarlijkse fietskalender is de 175km lange wielerwedstrijd Maratona dles Dolomites. De wedstrijd van dit jaar wordt gehouden op 29 juni en trekt amateurwielrenners uit de hele wereld aan. Aan de afgelopen twee edities namen meer dan 7.000 liefhebbers deel. Het parcours door de dramatische Dolomieten telt maar liefst zeven bergpassen en een hoogteverschil van in totaal 4190m. Dit jaar waren er 16.750 aanmeldingen binnengekomen voor deze wielerwedstrijd, waaraan maar 7.000 deelnemers mee kunnen doen. Elk jaar worden 5.500 deelnemers door middel van een loterij uitgekozen, omdat er altijd te veel aanmeldingen zijn. Voor de Nederlanders worden er 600 plaatsen beschikbaar gesteld door de Nederlandse touroperator En Route Fietsreizen.

Skiparcours per fiets
Andere hoogtepunten tijdens de Zuid-Tiroolse fietszomer zijn de Sella Ronda Bike Day op 6 juli, waarbij fietsers het skiparcours op twee wielen kunnen verkennen, en de Stelvio Bike Day op 30 augustus. Tijdens de Sella Ronda Bike Day zijn alle vier de bergpassen rond het Sellamassief gesloten voor al het verkeer en alleen toegankelijk voor fietsers. Aan de Stelvio Bike Day zullen naar verwachting ca. 6800 fietsers deelnemen; de Stelviopas zal op deze dag ook worden gesloten voor al het gemotoriseerde verkeer vanuit Bormio, Zwitserland en Zuid-Tirol.

Ga de uitdaging aan
Er zijn inmiddels diverse reisorganisaties die pakketreizen aanbieden naar de fiets- en mountainbike evenementen in Zuid-Tirol. Zo wordt er bijvoorbeeld een 8-daagse pakketreis aangeboden naar de Alta Pusteria op 6 juli 2008, georganiseerd door de Südtirol Dolomiti Superbike. Hierbij heeft men de keuze uit de 119,9km met een hoogteverschil van in totaal 3.622m of de 56,9km met een hoogteverschil van in totaal 1.688m. Tevens wordt de registratie van de deelnemer geregeld en wordt er een startplaats direct achter werelds beste atleten gereserveerd.
(meer informatie: www.suedtirol.info)

Bereikbaarheid
Zuid-Tirol is op diverse manieren te bereiken: per auto, per trein (o.a. de Bergland expres in de winter), per bus of per vliegtuig. De luchthavens van Innsbruck, Verona (beiden slechts op 150 km afstand), Bergamo, Treviso en Venetië zijn de toegangspoorten tot Zuid-Tirol en bieden de kortste vluchten vanuit Nederland. Vanaf Amsterdam vliegen onder andere transavia.com en KLM op één van deze luchthavens, waarvandaan goedkope busdiensten een goede verbinding vormen met de rest van de provincie.

bron:TouRPress.nl