Lidy neemt de gipsvlucht naar huis

Door DÉNIS VAN VLIET

INNSBRUCK/ROTTERDAM
- Oostenrijkse hulpverleners hebben dit seizoen hun handen vol aan
Nederlandse wintersporters die zijn gevallen. Het relaas van en
onfortuinlijke wintersportster

Lidy Goudswaardt wordt naar het vliegtuig gebracht. FOTO DENNIS VAN VLIET

Het Oostenrijkse bergdorpje Bizau slaapt. Alleen in een pensionnetje hoog in
de bergen brandt nog licht. Hier verblijft Lidy Goudswaardt uit Hensbroek
(N-H).

De 56-jarige wintersportster heeft tijdens het skieën haar schaambeen
gescheurd. Ze moet daarom zo snel mogelijk naar Nederland worden vervoerd
met een gipsvliegtuig. Liggend, want zitten mag ze niet vanwege haar
blessure.

Enig probleem is dat het vliegveld van Innsbruck, vanwaar om negen uur 's
ochtends een gipsvlucht richting Rotterdam vertrekt, dik 200 kilometer
verderop ligt. Gelukkig is daar de ambulancecentrale van Innsbruck: twee
chauffeurs van deze maatschappij zijn in het holst van de nacht naar Bizau
vertrokken om Lidy op te halen. Haar man Fred en dochter Liselotte wachten
de ambulancerijders op.

Behendig helpen de twee Lidy de ambulancetaxi in. Na een emotioneel afscheid
van haar man en dochter vertrekt de taxi weer richting Innsbruck. Lidy: ,,Al
35 jaar kom ik hier wintersporten. Zonder noemenswaardige problemen. Tot nu
toe dan: ik stond bij de skilift en baf, daar viel ik." Een telefoontje naar
alarmcentrale EuroCross was genoeg om de repatriëring naar Nederland te
regelen. Al moest Lidy wel eerst een paar dagen in een Oostenrijks
ziekenhuis verblijven.

,,Vreselijk vond ik dat", zegt ze, terwijl de taxi zoeft over donkere,
besneeuwde landweggetjes. De ambulancetaxi is tegen het ochtendgloren bij de
luchthaven van Innsbruck. Alleen: hoe moet iemand liggend langs de douane?
De Oostenrijkers zijn erop ingesteld: op het vliegveld is een speciale
ingang voor ambulances. Een douanier komt op het bed van Lidy zitten en
doorzoekt haar. Alles is oké: de ambulancetaxi mag het vliegveld op.

Bij het gipsvliegtuig is het inmiddels een drukte van belang: er staan nog
zeker tien andere ambulances met brekebenen uit Nederland. Een voor een
worden ze aan boord geholpen van het geel-paarse vliegtuigje van Tyrol Air
Ambulance. Dan is Lidy aan de beurt. Ze belt nog even snel met haar familie:
die is inmiddels per auto vertrokken naar Nederland. Als iedereen aan boord
is, stijgt het vliegtuigje op.

De andere 12 pechvogels doen hun verhaal. Uit de skilift gevallen, overreden
door een roekeloze skieër, dat werk. Ondanks alle ellende heerst aan boord
een vrolijk sfeertje. Zo van: we zijn gelukkig bijna weer thuis. Tegen elven
landt het vliegtuig op Rotterdam Airport waar al een ambulance klaarstaat
die Lidy naar Hensbroek brengt.

De Oostenrijkers vliegen daarna weer terug naar Innsbruck om diezelfde dag
een nieuwe lading brekebenen naar huis te brengen. Lidy - die nog een week
of drie liggend door het leven moet - is vol lof over de geboden hulp. Maar
om nou te zeggen dat ze voorgoed is genezen van het wintersportvirus, nee.
,,In februari ga ik weer, als alles dan weer goed gaat, tenminste.’’

bron:AD.nl

Powered by ScribeFire.

Rijke Russen overspoelen skigebieden

De Europese skigebieden hebben een nieuw cliënteel: rijke Russen. Die stromen echter zo massaal toe dat sommige hotels en skigebieden zich genoodzaakt zien om quota in te voeren. Bovendien blijken de Russen niet steeds de aangenaamste gasten te zijn.

Tot nu toe verbleven de rijke Russen vooral in exclusieve resorts in het Franse Couchevel of het Zwitserse Sankt-Moritz, maar dit jaar melden verschillende resorts over heel de Alpen een enorme toename van het aantal Russische gasten. Vooral de eerste twee weken van januari zijn populair, want dan wordt de Russisch-orthodoxe kerst gevierd. Dat brengt mee dat de prijzen de hoogte ingejaagd worden en dat er niet veel plaats meer overblijft voor andere bezoekers, meldt The Sunday Telegraph. Hôteliers bedenken allerlei maatregelen om met het nieuwe cliënteel om te gaan. Het Grand Hotel Des Alpes bijvoorbeeld is gedurende de twee eerste weken van januari helemaal afgehuurd door Russen. Het management van het hotel heeft Russische receptionisten aangenomen en de menu's in het Russisch laten afdrukken. Anderen laten het niet zover komen. In het Oostenrijkse Kitzbühel zijn quota ingevoerd om het aantal Russische gasten te beperken.

Naar het schijnt zijn de Russen die naar de Europese skigebieden afzakken berucht om hun decadente gedrag. Ze gedragen zich soms nogal ruw en organiseren al eens extravagante feestjes. In het begin van dit jaar werd een metaalgigant gearresteerd tijdens een antiprostitutieraid, maar een paar dagen later weer vrijgelaten zonder verdere aanklacht. (dm)

bron:De Morgen

Dure rit naar wintersport

door Ronald Veerman

BRUSSEL - In België zijn dit weekeinde honderden nietsvermoedende Nederlandse vakantiegangers op de bon geslingerd, die na terugkomst een peperdure snelheidsboete wacht.

De massaal naar de Alpen afzakkende wintersporters bleken totaal niet op de hoogte van de forse snelheidsbeperking die sinds vrijdag op de Belgische wegen gold. Door de hoge fijnstofconcentraties mocht daar immers niet harder dan 90 kilometer per uur worden gereden. Wie toch gewoon de 'normale' maximumsnelheid van 120 kilometer aanhield maakt grote kans geflitst te zijn bij een van de vele controles en kan rekenen op een boete van zeker 150 euro. Voor de echte hardrijders gaat het waarschijnlijk zelfs al snel om honderden euro's.

Woordvoerster Tine Hellevoets van de Belgische politie bevestigde gisteren dat de afgelopen dagen 'zeer veel' Nederlandse auto's zijn geflitst omdat ze de tijdelijke snelheidsborden met 'Smog 90' negeerden.

De witte borden met rode rand stonden al vanaf de grens bij Breda omgedraaid. ,,Het was weliswaar mistig, maar een excuus dat men het niet heeft gezien gaat niet op. Het stond heel duidelijk langs de weg."

bron:www.telegraaf.nl

Nieuwe variant op de vogeltjesdans...

De vogeltjesdans die kennen we allemaal. Irritant of niet, er is nu een hele leuke en lieve variant: de Pinquindans. Misschien leuk als variatie tijdens de apres-ski...Ik vind de Pigloo pinquins (Frans van origine) in iedergeval erg lief en grappig. In de lees verder nog wat varianten van deze Pinquindans.


bron:wintersport.blog.nl

Nederlander omgekomen bij ski-ongeluk

Een 54-jarige Nederlander is in het Zwitserse skigebied van Crans-Montana om het leven gekomen.

Boom

De man raakte bij het afdalen van een piste een boom terecht. Hij werd met zware verwondingen per helikopter naar een ziekenhuis gebracht, waar hij aan zijn verwondingen bezweek.
Oostenrijk

Het afgelopen weekend kwamen in Oostenrijk al een 36-jarige Nederlandse man en zijn 3-jarige dochter om het leven. Bij de plaats Pongau in de buurt van Salzburg stortten zij in een diepe en nauwe kloof.

RTLNieuws.nl

zalig kerstfeest en een gelukkig 2008

Aan alle Bloggers en Alpenliefhebbers,

Een zalig kerstfeest en gelukkig en gezond 2008!!!

Powered by ScribeFire.

’Sleetje rijden’ in Grindelwald

door Jeroen Hendriks

GRINDELWALD - Hoe leuk is wintersport zonder de hellingen af te suizen op ski’s of een snowboard? Dat is de hamvraag bij de uitnodiging om een paar dagen in het Zwitserse Grindelwald door te brengen. Bij de verslaggever, in zijn jeugd een fanatieke skiër in de Oostenrijkse Alpen, doemen beelden op van ouderen die door dorpjes slenteren en koffiedrinken onder een dekentje op een terras. Om ons ’leed’ te verzachten is er een ochtendje carve-skiles in het programma opgenomen.

De skiaspiraties worden direct de grond in geboord na een spontaan sprintje tijdens een sneeuwballengevecht. Een venijnige pijnscheut in een bovenbeen maakt pijnlijk duidelijk dat de gebruikelijke warming-up in de sneeuw – twaalf jaar geleden voor het laatst – niet voor niets is.



Geen verrassing overigens, want het kwaad komt altijd in drieën. Al tijdens het ontbijt bereikt ons de eerste tegenvaller. De beoogde kennismaking met de Velogemel (de unieke houten sneeuwfiets uit Grindelwald) gaat niet door omdat de fabriek de dag ervoor is afgebrand. Koud bekomen van de schrik, haalt onze begeleidster de mythe rond de St. Bernards, de beroemde reddingshonden met drankvaatje om de nek, onderuit. Monniken stuurden vroeger wel eens zo’n EHBO-hond op pad, maar zonder vaatje. Alsof je hoort dat Sinterklaas niet bestaat…



Gelukkig blijkt de blessure de kennismaking met de rodelsport niet te verhinderen. Op een klein lichtgewicht sleetje de berg afglijden in gezelschap van een stel Russische meiden op hakken en met schoudertasjes. Al snel blijkt dat wat meer lichaamsgewicht de snelheid niet bevordert, maar juist de slee dieper de sneeuw indrukt en dus afremt. De rodelantaarndrager van het gezelschap is gevonden, maar dat geeft wel weer een mooi zicht op ontspoorde collega’s. Ook in de sneeuw geen mooier vermaak dan leedvermaak.



’s Avonds blijkt een ander cliché over de Zwitsers gelukkig wel te kloppen: kaasfondue maken kunnen ze als geen ander. De suggestie om ook een stukje worst in het gele goud te dopen doet de wenkbrauwen fronzen. Thuis maar een mosterdsalami opgestuurd. Multiculti in een pannetje.



Het uitstapje de volgende ochtend met een treintje naar het Jungfraujoch is letterlijk adembenemend. Niet vanwege de snelheid, maar vanwege het enorme hoogteverschil. Deze besneeuwde dame is liefst 3454m hoog – Grindelwald ligt op 1034 m – en je komt bijna tot de top. Onze gids waarschuwt onderweg om vooral rustig aan te doen. Hij heeft water en snoepjes meegenomen om ons op de been te houden. Als we op het bergstation de buitenlucht in stappen voel je direct aan je lichaam dat het geen geintje was. Hele horden Aziaten rennen vrolijk rond, maar een enkeling ligt daarna ook gestrekt bij te komen op de vloer…



We komen echter voor het uitzicht. En dat is ’fabelhaft’. Een koud windje, volop zon en alleen maar besneeuwde bergtoppen om je heen. Wie nog twijfelt over de nietigheid van zijn bestaan, krijgt hier het antwoord. Vanaf het bergstation kun je schitterende wandeltochten maken, maar dat is voor ons plattelanders wat te hoog gegrepen. Dat doen we de volgende dag in de bossen rond Grindelwald.



De ouderwetse ’tennisrackets’ onder de schoenen zijn inmiddels vervangen door een moderne variant die simpel aan je wandelschoenen wordt geklikt. Wandelstokken in de handen en zwoegen maar door de pakken sneeuw…



Gids Hans is een ouwe taaie. Hij ziet eruit als je opa, maar wandelt iedereen er moeiteloos uit. Een verzoek om een rustpauze is onvermijdelijk. Bezorgd komt hij informeren of het wel gaat. Als ik hem verzeker dat ik zal waarschuwen als de sneeuw zwart wordt, verschijnt er een grijns op zijn gezicht. Ze overleven het wel die Hollanders.



Ook zonder lange latten of een board, kun je je prima vermaken in de sneeuw. En ik zal nooit meer zeggen dat het dan geen sport is…




REISWIJZER



Grindelwald ligt in het zuiden van Zwitserland en is prima bereikbaar met de auto (snelwegen tot Interlaken) en de trein (IC-trein tot Interlaken en dan 35 minuten met de Berner Oberland Bahn naar Grindelwald). Vliegen is eveneens mogelijk. Op de internationale luchthavens Zürich en Genève kun je eenvoudig de trein nemen naar Interlaken.

Bron:www.telegraaf.nl